Dichter zonder pen

Ik schrijf in je ogen
als ik naar je luister
als je lacht

ik zucht mijn gedicht
tussen de kieren van de dag
bij het tillen van de wasmand

ik stop de rijmwoorden
met je deken in
de hoekjes onder het matras gevouwen

ik druk een metafoor
op je voorhoofd
en beloof je nog wat vergelijkingen toe

dan sluit ik je deur
en raap ik de restjes van mijn dag
zachtjes
bijeen

in je speelgoedkist
een gedachtenflard aan de waslijn
een mesveeg in de bak

de avond is als de ochtend als de dag ervoor
alles heeft zijn plek
maar er staat niks op papier


Er staat niks op papier
maar de muren galmen na van het kirren van je lach
ik kan niemand laten zien hoe hard ik werk
maar de rust in je lijfje laat me zien dat je het fijn hebt

er staat niks op papier
de woorden zweven naast de to- do lijstjes
bij het geven van de planten
tussen de stofdeeltjes op de plinten
achter de bank

er is geen CV voor de dichter zonder pen
die tovert met momenten
van elk papje een liedje maakt

er is geen CV voor mijn grootste prestatie:
onvoorwaardelijke liefde
ego op de laatste plaats
mode en kapper altijd op de lange baan
het gevoel me te moeten verdedigen als ik zeg ik zoek niet naar een betaalde baan

ik heb tijd voor een welgemeende glimlach op straat
ik vang je op elke dag na je eerste schoolmaand
bij het stoplicht met je broertje in de kinderwagen brainstorm ik over een nieuw gedicht

het leven doet het me ook alweer vergeten
want er staat niks op papier

maar ik heb oog
voor het zwevende woord
zijn reis
voordat het wordt vastgelegd
de hele dag kijk
en tast ik
de structuur
op mijn tong
ik heb voelsprieten
kronkelend
tot aan elke buitenmuur

de woorden botsen er de hele dag tegen aan
ik voel hun trillingen
mijn tastzin haarfijn
en ik weet hoe het met je gaat

soms trap ik in de val
ga ik geloven dat ik waardeloos ben omdat ik niet op papier sta
ik kan nergens aanwijzen hoe ‘cool’ ik ben
behalve voelen en weten dat ik doe wat voor mij goed is
dan zucht ik diep
aai een strofe over je bolletje
zucht een witregel met nog maar een glimlach
stop de rechte hoekjes van je dekentje in
en denk:

het leven is niet als papier
maar als mijn zwevende woorden

EN | RO | SR